Słowacja

Background information

Rodzaj hodowanych gatunków

Pstrąg tęczowy (Oncrhynchus mykiss), iglica północnoafrykańska (Clarias gariepinus) i karp (Cyprinus carpio).

^{Źródło: 2023 R., EUMOFA; 2022 R., STECF}

Rodzaj metody produkcji

Bez bezpośredniego dostępu do morza działalność w zakresie akwakultury na Słowacji ogranicza się do hodowli słodkowodnej. Według Eurostatu w 2021 r. zastosowano następujące główne metody produkcji:

Wielkość sektora (produkcja i konsumpcja)

Produkcja 2417 Tn; 6,990 tys. EUR (2021 r.)

Spożycie produktów rybołówstwa i akwakultury 10,32 kg na mieszkańca (2021 r.)

Zmiany w spożyciu 2 % (2021/2020)

^{Źródło: 2023 R., EUMOFA}

Wpływ akwakultury na krajową gospodarkę, rynek żywności i rynek pracy

Niewielki wpływ na gospodarkę kraju. Akwakultura przyczynia się jednak do bezpieczeństwa żywnościowego Republiki Słowackiej i do ograniczenia przywozu ryb na Słowację. Akwakultura powoduje mniejszy ślad węglowy w porównaniu z innymi rodzajami hodowli zwierząt gospodarskich.
Pod względem wprowadzania do obrotu i ostatecznego wprowadzania produktów do obrotu, produkcję ryb i pstrąga można odróżnić między produkcją ryb przeznaczonych do bezpośredniego spożycia a produkcją zasobów wykorzystywanych w akwakulturze do dalszego chowu lub odnowy populacji.
Większość ryb wprowadza się do obrotu w stanie świeżym, a dużą część, głównie karpi, sprzedaje się żywe. Sprzedaż świeżych karpiów jest nierównomierna, ponieważ w grudniu w sezonie bożonarodzeniowym sprzedano około 80 % produkcji.
W przeciwieństwie do pstrąga, który jest zdominowany przez produkcję ryb przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi, produkcja ryb w celu zarybiania łowisk ma obecnie większe znaczenie w sektorze stawów. Produkcja z RAS jest ukierunkowana głównie na produkcję ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz, w mniejszym stopniu, na zarybianie łowisk.
Większość przedsiębiorstw z sektora akwakultury można sklasyfikować jako mikroprzedsiębiorstwa (często rodzinne, które osiągają małą lokalną produkcję rynkową). Jednak małe przedsiębiorstwa i kilka średnich przedsiębiorstw ma decydujący udział w całkowitej produkcji akwakultury. Istnienie przedsiębiorstw, których główną działalnością nie jest akwakultura, lecz, między innymi, są również zaangażowane w akwakulturę.
Biorąc pod uwagę wielkość sektora akwakultury, jego potencjalną produkcję i obecne ceny rynkowe, większość przedsiębiorstw (zwłaszcza małych i mikroprzedsiębiorstw) znajduje się w trudnej sytuacji gospodarczej, a ich zdolność do generowania zasobów własnych na inwestycje jest ograniczona.
Stawy i gospodarstwa znajdują się głównie na obszarach wiejskich, gdzie stwarzają możliwości zatrudnienia zarówno dla członków rodziny, jak i mieszkańców obszarów wiejskich.

^{Źródło: MNSPA}

Wyzwania i możliwości

Wyzwania

Rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych.
Spadek sprzedaży żywych ryb w okresie poprzedzającym noc, mniejsze zainteresowanie karpiem w młodym pokoleniu.
Brak wyszkolonych osób zainteresowanych pracą w tym sektorze.
Woda – pogarszające się wskaźniki jakościowe i ilościowe związane ze zmianą klimatu, presja ze strony innych sektorów na zużycie wody.
Ograniczenia ze strony organów ochrony przyrody.
Niepewność co do odpowiedniej rekompensaty za szkody wyrządzone przez drapieżniki rybne.
Niski zwrot z inwestycji w sektorze akwakultury.
Niepewność co do gwarancji dozwolonego poboru wody do celów hodowli ryb.
Niewystarczająca wiedza na temat zanieczyszczenia środowiska wodnego.
Zmniejszenie zdolności produkcyjnych zbiorników wodnych (rybołówstwa) w wyniku migracji osadów.
Niewystarczająca zdolność kwarantanny żywych ryb pochodzących z przywozu.
Przekazanie gruntów nieznanych właścicieli oraz gruntów będących własnością państwa do Urzędu Statystycznego Republiki Słowackiej.
Rozprzestrzenianie się inwazyjnych gatunków obcych organizmów wodnych.

Możliwości

Nieprodukcyjne funkcje stawów i usług ekosystemowych w akwakulturze.
Możliwość wykorzystania środków z FOP 2021–2027.
Ukierunkowane wprowadzanie do obrotu w celu zwiększenia spożycia ryb słodkowodnych i stworzenia pozytywnego wizerunku sektora.
Współpraca transgraniczna z organizacjami badawczymi w krajach sąsiadujących.
Zwiększenie produkcji ryb w istniejących zakładach.
Budowa nowych zdolności produkcyjnych (w tym RAS).
Wzrost sprzedaży ryb w gospodarstwach.
Wprowadzenie monitorowania jakości wody w gospodarstwach rolnych, inwestycje mające na celu zwiększenie dobrostanu ryb.
Innowacje, wykorzystanie zasobów odnawialnych, wykorzystanie wody geotermalnej.
Dywersyfikacja dochodów.
Uczenie się przez całe życie dla pracowników sektora.
Ustanowienie organizacji producentów.
Wdrożenie nowych celów NSPRA na 2030 r.
Minimalizowanie negatywnego wpływu akwakultury na środowisko.
Uwolnienie potencjału akwakultury ekologicznej.
Poprawa warunków i bezpieczeństwa pracy pracowników.
Modernizacja, rozbudowa, budowa nieprodukcyjnych części gospodarstw i siły roboczej.
Wsparcie dla nowych hodowców i przetwórców, przedsiębiorstw rodzinnych o znaczeniu lokalnym.
Wykorzystanie rosnącej siły nabywczej ludności do zwiększenia spożycia ryb słodkowodnych.
Ochrona gospodarstw przed drapieżnikami ryb.
Regularne publikowanie podstawowych statystyk dotyczących sektora akwakultury.

^{Źródło: MNSPA}

Zatrudnienie i liczba przedsiębiorstw

W 2021 r. w sektorze akwakultury zatrudnionych było 385 pracowników stałych i 354 pracowników sezonowych.
119 przedsiębiorstw z sektora akwakultury w 2020 r.

^{Źródło: 2021 r., Urząd Statystyczny}

Background information

Rodzaj hodowanych gatunków

Rodzaj metody produkcji

Wielkość sektora (produkcja i konsumpcja)

Wpływ akwakultury na krajową gospodarkę, rynek żywności i rynek pracy

Wyzwania i możliwości

Zatrudnienie i liczba przedsiębiorstw

Multi-annual National Strategic Plans for the development of sustainable Aquaculture

Relevant Authorities

Applicable Legislation

Applicable Procedures

National associations and networks

Contact Details

Sekcja Rolnictwa, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Republiki Słowackiej

Sources

Uploads